ஹவாயின் சொந்த மக்கள் பாலினீசியர் (Polynesians). அவர்கள் இயற்கையை தெய்வமாகக் கருதி வாழ்ந்தார்கள். அதனால் மழை, காற்று, கடல், சூரியன் ஆகிய அனைத்திற்கும் கதைகளும் புராணங்களும் உருவாகின.
மழை = அன்பின் அடையாளம்
ஹவாயியில் மழை வெறும் நீர்த்துளிகள் அல்ல. அது காதலின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறது.
அவர்கள் நம்பிக்கையின்படி, மழைத்துளிகள் வானத்திலிருந்து வரும் அன்பின் முத்தங்கள். இரண்டு காதலர்கள் பிரிந்திருந்தால், மழை அவர்கள் இடையே இணைக்கும் பாலமாகக் காணப்பட்டது. அதனால் அங்கே காதல் பாடல்களிலும் ஹூலா நடனங்களிலும் மழை அடிக்கடி வரும் சின்னமாகும்.
பெலே தேவியும் மழையும்
ஹவாயி மக்கள் நம்பும் எரிமலைக் கடவுள் பெலே மிகவும் சக்திவாய்ந்தவர். அவர் கோபம் கொண்டால் எரிமலை வெடிக்கும் என்று நம்பப்பட்டது.
அப்போது வானம் மழையை அனுப்பி, அவரது கோபத்தை அடக்கும் என்று கதைகள் சொல்லப்படும். அதனால் மழை என்பது கோபத்தை அடக்கும் தெய்வீக அருள் என்றும் கருதப்பட்டது.
ஒவ்வொரு இடத்திற்கும் தனி மழை பெயர்
ஹவாயியில் ஒவ்வொரு பகுதியும் தங்களுக்கென மழையை வேறுபடுத்திப் பெயரிடுகிறார்கள்.
• மெதுவாக சின்னஞ்சிறு துளிகளாக விழும் மழை – “லிலி மழை”
• பலத்த காற்றோடு சேர்ந்து அடிக்கும் மழை – “உஆ லோஆ”
• மலர்களின் மணத்தோடு கலந்து வரும் மழை – “லேஹுவா மழை”
இப்படி மழை ஒவ்வொரு பகுதியிலும், ஒவ்வொரு சூழலிலும் தனித்துவமானதாகக் கருதப்படுகிறது.
மழை = பாடல்களிலும் கவிதைகளிலும்
ஹவாயியில் ஹூலா நடனம் ஆடும் போது பாடப்படும் பாடல்களில் மழை அடிக்கடி இடம்பெறும். அங்கே மழை:
• காதலின் சின்னம்
• பிரிவின் நினைவுகள்
• இயற்கையின் பரிசு
• கடவுளின் ஆசீர்வாதம்
எனப் பலவகையில் பாடப்படுகிறது.
இவ்வாறாக ஹவாய் மக்கள் வாழ்வின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் ஒரு அங்கமாக மழை திகழ்கிறது.
மீண்டும் ஒரு மழைக் கதையில் சந்திப்போம்!
No comments:
Post a Comment