தமிழ் நாகரிகம் உலகின் மிகப் பழமையான ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. சங்க இலக்கியங்கள், சித்த நூல்கள், புராணங்களின் புனித தத்துவங்கள் அனைத்தும், மனித வாழ்க்கை ஒரு சுழற்சி எனவும், உலகம் அழிந்து மீண்டும் உருவாகும் எனவும் கூறுகின்றன. இதே சிந்தனைவே வேத மற்றும் விஷ்ணு புராணங்களிலும் “யுக சுழற்சி” என விளங்குகிறது.
மூன்று சங்கங்கள் மற்றும் குமரிக்கண்டம்
தமிழ் மரபு கூறும் மூன்று சங்கங்கள்:
- முதல்சங்கம் (குமரிக்கண்டத்தில்)
- இடைச்சங்கம் (கடலில் ஒரு பகுதி மூழ்கியபின்)
- கடைச்சங்கம் (மதுரையில்)
இந்த சங்கங்கள் கூறுவது, உலகம் பலமுறை “பிரளயம்” அடைந்து மீண்டும் உயிர் பெறுகிறது. கடல் உயர்வால் நிலம் மூழ்கி, நாகரிகம் அழிந்தது; பின்னர் மீண்டும் புதிய நாகரிகம் உருவானது.
இது வேதங்களில் வரும் “பிரளயம்” (மகா பிரளயம்) என்ற கருத்தோடு முழுமையாக ஒத்துப்போகிறது.
வேதங்களும் புராணங்களும் கூறுவது:
ரிக் வேதம், பாகவத புராணம், விஷ்ணு புராணம் போன்றவை பின்வருமாறு கூறுகின்றன:
உலகம் நான்கு யுகங்களில் சுழல்கிறது:
சத்ய, த்ரேதா, துவாபர, கலி.
கலியுகம் முடிவில்:
“கல்கி அவதாரம் தோன்றி, அநியாயம், அக்கிரமம் அனைத்தையும் அழித்து, புதிய சத்யயுகத்தை ஆரம்பிப்பார்.”
— (பாகவத புராணம் 12.2.18–20)
அந்த காலத்தில் மனிதர்கள் ஆசை, பொய், வஞ்சகம், பாவம் ஆகியவற்றால் மூழ்கி இருப்பார்கள். விஷ்ணுவின் ஒளி வடிவம், கல்கி — வெண்குதிரையில் வருவார், தர்மத்தை மீட்டெடுப்பார்.
தமிழ் நூல்களின் சிந்தனை:
திருமந்திரம் கூறுகிறது:
“அறம் குறையும் போது உலகம் குறையும்;
அறம் உயரும் போது உயிர் உயரும்.”
இது யுக சுழற்சியின் அடிப்படை விதி. அறம் (தர்மம்) வீழ்ந்தால் கலி, உயர்ந்தால் சத்யயுகம்.
திருவாசகம் மற்றும் நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் ஆகியவை விஷ்ணுவின் அவதாரங்களைப் போற்றி, ஒவ்வொரு யுகத்திலும் அவர் தர்மத்தை நிலைநிறுத்த வந்ததாக கூறுகின்றன.
ஆழ்வார்கள் பாடிய தசாவதார ஸ்தோத்திரங்கள் தமிழ் வழியாகவே வேத சிந்தனையை மக்களிடம் கொண்டு வந்தன.
குமரிக்கண்டம் புராணம் மற்றும் சில சங்கக் கதைகள் யுக மாற்றம் பற்றிக் கூறுவது:
கடல் உயர்வால் உலகம் மூழ்கும்.அதன்பின் மீண்டும் நிலம் பிறக்கும். மனிதர்கள் புதிய வழியில் மீண்டும் வாழ்வார்கள்.
இது பிரளயம் — மறுபிறப்பு — தர்ம சுழற்சி என்ற வேதப் பின்புல சிந்தனையுடன் இணைகிறது.
தமிழர்கள் அதனை “பூமி புதிதாகப் பிறப்பது” எனக் கூறினர்.
கல்கி அவதாரம் — தமிழ் பார்வையில்:
ஆழ்வார்கள், சித்தர்கள், திருமூலர் போன்றோர் கூறுவது:
“யுகங்கள் மாறும்; தெய்வ அவதாரம் வரும்;
அவன் தர்மம் மீட்டெடுப்பான்.”
சித்தர்கள் பலர் கலியுகத்தின் முடிவில் மனித ஆன்மா விழித்தெழும் என குறிப்பிடுகின்றனர்.
அது கல்கி தத்துவத்தின் ஆன்மீக வடிவம், வெளியில் வரும் வீர அவதாரம், உள்ளே எழும் ஞான அவதாரம்.
தமிழர் மரபும், வேத மரபும் வேறுபட்ட பாதையில் நடந்தாலும், இரண்டிலும் ஒரு ஒற்றுமை உண்மை நிலவுகிறது.
தர்மம் வீழ்ந்தால் தெய்வம் அவதரிக்கிறது; பிரளயம் முடிந்தால் பூமி மீண்டும் மலர்கிறது.
அதுவே, குமரிக்கண்டத்தின் சிந்தனையிலும், வேதத்தின் கல்கி அவதாரத்திலும் நாம் உணரும் ஓர் உண்மையான மையக் கருத்து!
